Slow-mo Nanowrimo begint vandaag

Een van mijn ‘schrijfdoelen’ voor dit jaar is het schrijven van een roman. Ik ben al vaak begonnen, maar rond hoofdstuk drie geef ik het dan weer op. Ik laat zo’n project eerst een week liggen (even geen zin), nog een week (drukdruk), dan lees ik het een maand later nog eens en zegt het me allemaal niks meer.

Om het deze keer wel te laten lukken, heb ik de kunst afgekeken bij Nanowrimo. Daar schrijven mensen 50.000 woorden proza in de maand november. Ik ga net als de nanowrimo-ers puur voor de kwantiteit, niet de kwaliteit van de tekst. In drie maanden ga ik 75.000 woorden schrijven. Dat is per week zo’n 6000 woorden.

Ik ben gevoelig voor deadlines, beloningen en sociale druk. Daarom heb ik met mijn lieftallige echtgenoot tussentijdse deadlines afgesproken met bijbehorende beloningen. (De aard van deze beloningen laat ik even aan jullie fantasie over). De sociale druk hoop ik op te voeren door hier elke donderdag verslag te doen van mijn vorderingen. Voor je wekelijkse portie leedvermaak moet je dus hier zijn.

 

Advertenties

Spectatron 2000

het zolderraam van m’n hart

waait weer eens open

en je sneeuwt naar binnen

 

kunnen we een machine uitvinden hiertegen?

één momentje, op tv haalt Sport Billy z’n tas tevoorschijn

het apparaat springt van het scherm de kamer in

knipoogt naar me met zijn knipperlichtjes,

de lopende band loopt

 

er zijn meer eekhoorns nodig,

want het eerste diertje ligt al open

van zijn koppie tot zijn staart

even kijken wat de darmen te zeggen hebben:

het komt voorlopig niet goed met de huizenmarkt. en je moeder heeft niet lang meer. morgen schijnt de zon.

 

mm.

de volgende dan maar:

iemand van sneeuw moet je niet vast willen pakken. Maar je doet het toch. goud is nog steeds een goede investering.

 

dit gaat zo een tijdje door, terwijl een groeiende rij

dode eekhoorns pissig toe staat te kijken

harde blauwe maan, wat vind jij er nou van?

harde blauwe maan schuift een schaduw naar voren

de schaduw van dingen die komen gaan

 

in een stil moment lees ik de gebruiksaanwijzing door

KUT. het moeten éénhoorns zijn

 

ik ram de hendel naar boven

sla de lakens voor je open

trek mijn winterjas maar aan

onze kleine ijstijd gaat beginnen