nog 50 dagen te gaan

Zo… Slow-mo Nanowrimo update. De woordenteller staat op 36.220,  dat is redelijk op schema. In mijn queeste naar een plot heb ik besloten de chronologie en logica even los te laten en eerst een fragment te gaan schrijven dat me ‘leuk’ lijkt, zonder eerst de (vele, vage) lijnen tussen dat fragment en de rest van het verhaal te schrijven. Leermomentjes de afgelopen tijd:

  • Ik zit ermee wanneer ik dingen uit mijn echte leven ‘jat’ voor het verhaal. In mijn gedichten gebruik ik ook vaak uitspraken die ik heb afgeluisterd, locaties waar ik ben geweest, autobiografische gebeurtenissen als beginpunt, enz enz. Maar daar zit ik er niet zo mee (gewenning?), terwijl ik nu bij het schrijven van fictie me onbehaaglijk voel als ik weer eens rijkelijk jat, steel en plunder uit het ‘echte’ leven. Terwijl ik aan een tekst werk die waarschijnlijk nooit never iemand mag lezen. Toch geeft het constante mengen van herinneringen, observaties en fantasie me de kriebels, vooral als het over de personages gaat. Maar ik kan alleen in fictie oprecht over mijn werkelijkheid schrijven. En juist dat ‘oprechte’ geeft ongemak en is tegelijk een kompas dat me vertelt dat ik op de goede weg ben.
  • Dit hele project is een oefening in het tolereren van onbehagen. Ik ben een verwend nest en het kost me moeite het onbehagen te laten voor wat het is, en toch door te gaan met wat ik wil doen.
  • Eten terwijl je schrijft is geen goed idee. Want je hebt nauwelijks door dat en wat je aan het eten bent. Zonde van die lekkere chocola. (Green & Black’s 85% puur, met vanille)

Nu denken jullie dat het allemaal kommer en kwel is, maar dat is het helemaal niet! Ik doe deze weken precies wat ik graag wil doen. En als ik over een paar maanden mijn carrière (haha) weer heb opgepakt en elke ochtend in mijn mantelpakje tussen de andere kantoorbewoners in een te kleine lift sta op weg naar de top (haha in het kwadraat), dan zal ik met weemoed denken aan dit maffe projectje dat helemaal nergens toe leidde.

Hier nog het motiverende citaat van de week:

Think of your first draft as the clay, not the sculpture

Het komt uit een leuk artikel op writersdigest.com over het schrijven van de eerste versie van je roman.

Advertenties

Een gedachte over “nog 50 dagen te gaan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s